เรื่องราวของ Sakthi

เรารู้เรื่องนี้ตอนเดือนที่แปด จากการตรวจอัลตราซาวด์ฝากครรภ์ตามปกติ คำที่แพทย์ใช้เป็นคำที่เราไม่เคยได้ยินมาก่อน: ภาวะหลอดเลือดผิดปกติเวนออฟกาเลน กลุ่มหลอดเลือดที่พันกันผิดปกติในสมองของลูกเรา

จากนั้นก็มาถึงส่วนที่ไม่มีใครเตือนเราไว้ก่อน ไม่ใช่การวินิจฉัย แต่คือการค้นหา เราไม่รู้ว่าใครจะรักษาภาวะนี้ได้ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีใครในอินเดียที่รักษาได้หรือไม่ และทุกวันที่เราใช้ไปกับการค้นหา คือวันที่เราไม่แน่ใจว่าเรามีเหลืออยู่หรือไม่

ในที่สุดผมก็ทำสิ่งเดียวที่นึกออก ผมเขียนอีเมลถึง Dr Alejandro Berenstein ใน New York หนึ่งในแพทย์กลุ่มแรกของโลกที่รักษาภาวะนี้ เขาเป็นคนแปลกหน้าที่อยู่อีกทวีปหนึ่ง ไม่มีเหตุผลพิเศษใดที่จะต้องตอบผมกลับมา

แพทย์ที่จะช่วยชีวิตลูกสาวเราได้ อยู่ในเมืองของเราเอง และวิธีเดียวที่ทำให้เราพบเขา คือการส่งอีเมลไปหาตำนานผู้ยิ่งใหญ่ใน Manhattan

Dr Paramasivam วางแผนการรักษาให้เธอ เธอผ่านการทำเอ็มโบลิเซชันหลายรอบ ซึ่งเป็นการปิดความผิดปกติจากภายในหลอดเลือด ไม่ใช่การเปิดกะโหลกศีรษะ และภายหลังเธอต้องใส่ท่อระบายหลังจากมีเลือดออก กระบวนการนี้ยาวนานและน่ากลัวมาก แต่มันได้ผล

ผมคิดถึงเรื่องโชคชะตาในเรื่องราวนี้อยู่บ่อยครั้ง ไม่ใช่เรื่องการแพทย์ เพราะการแพทย์คือฝีมือและความเชี่ยวชาญ แต่โชคคือการที่ผมบังเอิญเขียนถึงคนที่ใช่ ผู้ที่บังเอิญรู้ว่าอดีตเพื่อนร่วมงานของเขาย้ายไปอยู่ที่ไหน

ไม่มีพ่อแม่คนใดควรต้องพึ่งโชคชะตาเพื่อจะรู้ว่าลูกของตนสามารถได้รับการช่วยชีวิต

นั่นคือเหตุผลทั้งหมดที่มูลนิธินี้มีอยู่ เรากำลังพยายามเป็นอีเมลฉบับนั้น สำหรับทุกคน ในทันที โดยไม่จำเป็นต้องรู้ด้วยซ้ำว่ามี Dr Berenstein อยู่อีกฝั่งหนึ่ง