Labarin Sakthi

Mun gano a wata ta takwas, a lokacin duban ciki na yau da kullum. Kalmomin da suka yi amfani da su ba mu taɓa ji ba: Vein of Galen Malformation. Tarin jijiyoyin jini a kwakwalwar jaririnmu.

Sannan sai sashen da babu wanda zai gargaɗe ka a kai. Ba ganewar cutar ba — nemawa. Ba mu san wanda zai iya yin maganin wannan ba. Ba mu san ko akwai wanda zai iya yin maganin wannan a Indiya ba. Kuma kowace rana da muke nema, rana ce da ba mu tabbata muna da ita ba.

A ƙarshe, na yi kawai abin da na iya tunanin yi. Na rubuta imel zuwa Dr Alejandro Berenstein a New York — ɗaya daga cikin likitocin farko a duniya da suka yi maganin wannan yanayi. Baƙon mutum, a wata nahiyar dabam, ba tare da wani dalili na musamman da zai amsa mani ba.

Likitan da zai iya ceton 'yarmu yana nan a garinmu. Kuma hanya ɗaya tak da muka same shi ita ce imel zuwa wani gwarzo a Manhattan.

Dr Paramasivam ya shirya jiyyarta. Ta yi zagaye da dama na embolisation — inda ake rufe hanyoyin sadewar jini daga cikin jijiyoyin jini, ba ta buɗe kwanyar kai ba — kuma daga baya ta buƙaci a sanya mata famfo, bayan wani zub da jini. Ya ɗauki tsawon lokaci, kuma yana da ban tsoro, amma ya yi aiki.

Na yi tunani sosai a kan sa'ar da ke cikin wannan labari. Ba maganin ba — maganin gwaninta ne. Sa'ar ita ce na yi imel ga daidai mutumin, wanda kuma ya san inda tsohon abokin aikinsa ya tafi.

Babu wani iyaye da ya kamata ya dogara ga sa'a domin ya gano cewa za a iya ceton ɗansa.

Wannan shine dalilin kacokan da wannan ƙungiya ke wanzuwa. Muna ƙoƙarin zama wannan imel — ga kowa, nan take, ba tare da suna buƙatar sanin cewa Dr Berenstein yana ɗaya bangaren ba.